Hicranlı Ağıt

Bülbüller sustu, bağban yasta, hicran ağlıyor

Hazan vurdu da, bostan yasta, hicran ağlıyor.

Ne gül kaldı, ne gonca, hüzün çöktü gülşene

Gönül âh ile nâlân, yasta hicran ağlıyor.

Tuzağa düşmüş bülbül, habersiz düştüğünden

Âzât için durmadan yasta hicran ağlıyor.

Bekleyen akıbetten kurtuluş mümkün değil

Eleme düştü de can, yasta hicran ağlıyor.

Dert istilâ eyledi, şifa uman kalplerin

Figanı cılız, yavan yasta hicran ağlıyor.

Yalvarıyor ümitle, harcayarak gücünü

Duymuyor diye cânan, yasta hicran ağlıyor.

Ömrünü israf etmiş, bakıyor da geriye

Nedametle perişan yasta hicran ağlıyor.

Hep vefakâr olmayı düşünmüş olamamış

Yaptıklarına pişman, yasta hicran ağlıyor.

Sarılmış çâre diye ağyarın mihnetine

Yaralanmış ruhundan, yasta hicran ağlıyor.

Ne derdi varsa garip dalmış hüzün seline

Şu ASGARİ umutla yasta hicran ağlıyor.