Hicransız Anla

kaybolurdun gözden

ayrılığa kaynar kazan dökülür mü

açık havalı dalın gözeneklerine mil çekilir mi ki

küçük ağızlarıyla şarkı söylemiyor

geleceği düşünmemek çocuksuluklarımız artık

gerçekten gerçek bir çocukluk gibi...

kısır sevişmelerimizi

karıştırdım gözlerime karnı tok kışların rhatlığıyla

acıya kanmamak için şark düşselliğinde

ben karışmamalıyım hiçbir mevsimle

yolda giderken karıştırılmamalıyım

eviyle mutlu adamlarla

senin için sırflaştım

sırf laşmak için senleştim

içinleştim sen sırflığına

kelime oyunlarıyla sardım açık yaralarımı

kurtuluşum buydu sanrılaşmak kamburumdan

demli bir çay koyardım ya gözlerinin üstüne

ağlaşırdık üstüne üstlük bir de

üşümeden ölürdüm o an

hicransız

anla...