Hikmetinden Sual Olunmaz

Dedim, madem ölümlü dünya

Neden doğdum

Sevincimi hüzne boğdum

İnsanlardan buz gibi soğdum

Dedi ki kendim

İmtihandasın ey kul

Sus

Hikmetinden sual olunmaz!

Dedim, dertler neden hep beni bulur

Huzur, aşk, mutluluk neden benden kaybolur

İsyanım nefretimden daha fazla olur

Dedi ki kendim

İmtihandasın ey kul

Sus

Hikmetinden sual olunmaz!

Dedim, herkes güler, oynar coşar ben yataktayım

Hem öksüz, hem güçsüz, dermansız ayaktayım

Ve neden ölmedim ki hâlâ hayattayım

Dedi ki kendim

İmtihandasın ey kul

Sus

Hikmetinden sual olunmaz!

Dedim, neden bedenimde noksanlık var

Gül yüzlü çocuklar ölür doksanlık var

Acımasız hani hangi kulunda insanlık var

Dedi ki kendim

İmtihandasın ey kul

Sus

Hikmetinden sual olunmaz!