His Kokulu Kadınlar

Ey bana iki de bir nutuk veren

Kendi fikrinle nereye geldin ki sen

Hayat yine hep kahırlı bir çıban

Ne kadar ' çiçekler açıyor! ' desen de

'Bak güzel kadınlar geçiyor kaldırımlardan,

Hem de his kokulu kadınlar geçiyor' desen, boş

Kandırmayalım birbirimizi şimdi

Sen de kahrını çekmedin mi sanki

Ben de böyle seni yaşamsı tadına çekmedim mi?

İnadınla da tadımı bozmadın mı?

Sonra oturup baş başa ağlamadık mı?

Şimdilik kaybol

Beni düşündüğünü hissedemediğim yere kadar

Bari bu sefer senin tadın bozulmasın

Bu sefer tek başıma ağlamak istiyorum

İçimdeki kahır sökülüp akana kadar

Sen varken yanımda ağlarken

Şükür deyip içime geri çekiyorum

Sonra yeniden büyüyüp duruyor o kahır

Bana istersen de şimdilik darıl

Ama geri dönünce yine bana sarıl

Yoksa hayata başka yerden tutunamam

İstersen his koksun kadınlar yamacımda

Bin bir çeşit de çiçek açsın parklarda

Beni benden başkası bağlayamaz hayata

.....................

'İşte ben geldim benliğim!' sonunda