Hissi Kalben Vukuu Seni Öldürdüğüm Sokağın Adı
acı
baygın bir hayranın
seni sınamak için katlettiği bu şehri
sen giderken üzerine örtecek
ve yırtık bir İstanbul martısı
-ki yırtıklığı büyük ada vapurlarından birinde didiklenmiş gevrek ile başladı-
ağzından aldığı lokmayı
ibrenin tersine koyacak
sen hep falda geldiğin için
-bu hayata-
her kaldırım
aynı yolculuğu gösterir
aynı yöne gidemeyen bakışların
kuşkulu çocuğu
kürtaj muamelesi çekecek
-bu sokak çıkmaz-
diyen diline
hissi kalben vukuu
seni öldürdüğüm sokağın adı
vaktin birinde
aşkına muktedir
deniz gözlü
dili yılan kavuğunda pek bir rahat
ünsiyet peyda etmiş bir adam vardı
iyi bak kahvenin telvesine
bana benziyor değil mi
bir vakitler bana benzeyen
sevdim seni
biliyorum şimdi o vakitler hercai
bu falda senin adın
hiç
aşk-ı benim ellerimden
iç
kendine bende bir ömür
biç
inan o fala
-inanacaksan-
çok sevdi seni bu piç...
alicengizoyunu
(...iki yolun var...biri sen,diğeri ben...ikisi de çıkmaz feraha,yolları aynı kavşakta bağlamadıkça...)