Hızır'ın Bin Yıllık Sırrı

Biz demek

Ve bize dair mutluluk şiirleri yazmayı isterdim

Mavi gök resimli umutlu sözler

Sadece mutluluk işte

Ama göz pınarlarından girdi bakışlarım

Yıkanarak o tertemiz nehirde

İndim göğsünün ta içine

Kanayan yaralar gördüm kalbinde

Boynu bükük sahipsiz güller

Ve adresine ulaşamamış mektuplar

Küçük bir balık oldum nehrinde

Çırpındı yüzgeçlerim

Kapısına kadar geldim

Utandım giremedim

Şiirlerinin

Biliyordu gözlerin

Titrek ellerin

Dünyayı yerinden oynatırcasına haykırmaktan

Tıkanmış nefesin

Biliyordu sonsuz on yedin

Yirmilere yağmurlar bırakan kaderin

Dokunmak yüreğine

Mümkün değildi

Sen

Bulut gibi içimden geçmeden

Bıraktım

Tüm acılarımı emanete

İstedim ki omuz vereyim can derdine

Oysa sen

Çoktan geçip içimden

Üstelik acılarımı da alıp sırtına

Taşımak istemişsin

Hızır girermiş ya insan kılığına

Yetişirmiş imdada

Ben Hızır olmak isterken

Sen çoktan benimle yanmaya gelmişsin

Kırk yılı boşa geçmiş ömrümün

Bin yıllık sırra bir yılda ermişsin

O yüzden yetişemez dalları sana güzümün

Yüreğindeki şiiri anlatmaya yetmez sözüm

Ben erimeye razıyken sen bana canını vermişsin