Hoşçakal Ey Sevgili

Ben sana hiç kızmadım ki

Kızgınlığım öfkem hep kendimeydi

Ben seni severken yüz üstü bırakmana değil

Sevgimi anlatamadığımaydı

Ama öfkeyle gururu hep senden uzak tuttum

Hayalin aklıma gelince herşeyi unuttum

Kızgınlığım hep kendimeydi ,

zararım çevreme

Birgün sordum kendi kendime

Onların suçu ne ?

Cevap bulamadım suallerime

Anladımki yenilmişim hislerime

İçerimdeki aşkmı , nefretmiydi ?

Beni böyle tetikleyen...

Hayalinmiydi , gözlerinmiydi silinmeyen ?

Hiç bilemedim

Ama artık yoruldum

Mutluğu uzaklardan beklemekten bezdim

Ama senden vazgeçmeyi hiç beceremedim

Sensizliği kendime öğretemedim

Kendi kendime öfkelendim

Seni içerimde intihar edemedim

Yani seni hep sevdim

Öfkeyle gururu gereksizler bölümüne ekledim

Herşeye inat ben içerimdeki seni seçtim

Her daim kendi kendime öfkelendim

Sana beni ifade edemedim

Seni sensiz yaşamayı seçmemeliydim

Şimdi böyle çelişkiler içindeyim...

Unuttum , unutmadım

Unutuldum, unutulmadım

Gerçi sen benim bu dünyaya sığmayan sevgi dolu yüreğimin sahibi , beni hiç tanimadınki !

Biliyorum sende ne bir resmim ne de bir cismim var

Sadece arada aklına gelen ismim

Beni zaten bilirsin !

Ben...

Bende kalan tek bir resim ve hiç gitmeyen hayalinleleyim

Hoşçakal ey sevgili

Ya da merhaba hayali