Hüda Kalemimde Aşk

Ben bilmezdim alfabenin harflerini bu kadar çok seveceğimi..

Gözyaşım bu günlerde içime akıyor

mutluluğun suç olmadığı yerlere gitsem diyorum

hani o saklı cennet nerede

kim kaybetmiş yolunu

Biliyor musun

bugün dudaklarımın diyemediklerini

gözyaşlarım haykırarak dile getirdi

sesime sus diyen olmadı

anlaşılan yalnızlık çanları kapımı çalıyor

vesikası yok

adresi yok..

Kaç defa diyorum papatyanın yapraklarıyla uğraşma!

Soluğu rüzgara bürünmüş

hadi öp yanağımdan uyuyayım

sokaklarım sana çıksın ve yine sev beni

bozuk bir saat gibi durma öyle

bakma

bakma çünkü ya git ya da kal

hayali bir çocuk gibi uğraşma benimle

yıkılmış bir dağ gibi çöküyorum sonra

öp hadi uyuyayım

uyursam belki geçer bu acı.

Bilseniz nasıl üşüdüğümü

sıkışıyorum bilmediğim sözler arasına

benim acılarım da değerli midir

içimde ölmek üzere olan bir papatya bahçesi

dokunmayın sakın kırıktır.

Mütemadi bir şarhoşluk parmaklarımın ucunda

alfabenin harflerini yazıyorum

gecenin yarısı kadim dost gibi kucaklıyor duygularımı

dokunmayın kalem kırılmasın

dokunmayın duygularım da ölmesin..

Bozulmuş sözlerin suç ortağı

ufukta hüzün görünüyor

yine hasret kaldı bir bahar ertesi

yine geldi eylül

ayrılık diye bağırıyor bangır bangır

yarım kalmış kitaplar bitiyor..

Gam denizi derinlerinde ruhum

sessiz ve kimsesiz

bir mürekkep rengi lacivert

yasaklanan bir gece

ve bir kalem

tıpkı beni anlatıyor.

Diz çökmüş hayallerim bir cümle ordusuna

ben bilmezdim alfabenin harflerini

şimdi sarılıyorum kelimelerle

ve harflerle tutunuyorum hayata..

14/8/15