Huh Hah

Huh

Sırtımda incir kesiği hissizlik

Gökyüzü sanrısında bir acı içiyorum

Yağmur damlaları değil

Zihnimde kuş yuvaları

Ağaçlardan düşen yavru serçeleri seçiyorum

Devşirme bir değirmen zaman

Durmadan dönüyor

Akıntıya karşı koyan bulanık zikrimle

Nehrin karşısına geçiyorum

Bütün yusufçuklar ağaçlarda yaprak gibi asılı

Gün batımlarında kristalleşmiş kanatları

Yıldız misali ağlıyor renkler boşlukta

Gecenin gökkuşağı cenazesi

E-babil kulelerinden asma bahçelerine düşüyorum

Zihnimde kuş yuvaları

Üşüyorum

Cenin tarlalarına yükseliyor güneş

Ayçiçekleri şafağa ibadette yarışıyor tebessümle

Yaşamın en başından koparılan suçluluk işliyor sanatını ruhuma

Galiba insana dönüşüyorum

Hah

Omzumdan silkeliyor paslı zincirleri cellat

Kollarım dostlarıma mahkûm, ayaklarım dostlarıma muhtaç

Sağım soluma zalim, solum sağıma çok aç

Gözkapaklarım titriyor

Kirpiklerim hiç değişmemiş doğumumdan bu yana

Ruhumda mor arınma ayetleri

Gözyaşlarımla düşen cennetleri seçiyorum

Dervişlerin içtiği suda bekliyor çöl kuyuları

Karanlıklar geçiyor karanlıkları

Tabanı delik ibriğe boş bakan ilimle seyrediyor

Ah içim, ah aydınlıklar

Susadığım kapıdan geçiyorum

Habil kayıp

Kıble sanki yüz çevirmiş, küsmüş ruhuma Kâbil'e dönüşüyorum

Varlığım fişlenmiş, yokluğum da afişe edilmiş

Yüzümde babamın hiçliği, annemin avuçları soğuk

Zihnimde kuş yuvaları

Hayata düşen ölü bir serçeyim Tanrının nazarında

Üşüyorum

Huh

Bu topraksız koku benim

Kemik seslerim seyyah şıpır şıpır hayata akan sonsuz şelalenin

Her bakla âlim misali sırtımda zalim

Vazifem makamsız acı şerbeti devri alemde

Dönüp ölüyor, dirilip yağmura gömülüyorum

Hah

Arayışlar uçsuz bucaksız

Yorgunluk fani

Mevsimler soyağacıma düşman

Yüzümle yalnız kaldıkça insana dönüşüyorum