Hüner mi Sandın

Ya sabır deyip de çeksem de döşe

Bendeki bu öfke diner mi sandın

Kuzgunlar üşüşür kokmuşa leşe

Sen kuzgun olmayı hüner mi sandın

Aşkı yaradan ki o yüce hüda

Sevdanın sahibi elbette cüda

Boğulup ölsen de bir bardak suda

Çevirip başını döner mi sandın

Ben bunca kahıra göğüs gererken

Sinemde yarayı yalnız sararken

Tutunacak birtek dalı ararken

Yalan sözlerine kanar mı sadın

Kapanmıyor gayrı göz kapaklarım

Yıldız düşmüş gibi saçta aklarım

Zannediyor musun öpüp koklarım

O namert adını anar mı sandın

Bak gör senden kalan nefret ile kin

Yeter gayrı yağmur gözlerimden din

Kul Garib'im artık değilsin dengim

Bu nefret ateşi söner mi sandın