Hürrem II

sen, ilk göz ağrım;

-güneşte yansıyan!

cama düşende endam,

-resimli aynam!

yani yalan dünyamsın.

gözbebeğimdeki dimağım

yan bakışımı alan

-yani bir kördüğüm.

sol köşedeki ahbabım

lafı uzatan dilim, ikinci çayı söyleten

arkada kalan gözlerim

-yani şahanım.

sonrasında bir olmazım

güneş gözlüğümdeki siyahım

buğulu camlardaki karaltım

dile gelmeyen yasağım

gecedeki düşüm

-yani yok'um.

şimdi ise hiçbirşey,

ne dert ortağım, ne de dermanım

işlenmeyen günahım, belki sevabım;

-yani meleğim.

belki,

serseri bir göktaşım

bazen bir güneş patlamam

bin yıldızından biri yani evrenin.

yok ki kaçışım;

galiba benim; göz kamaşığımsın,

-yani ışığım...

25.06.1999 - 2009-2012