Hüsran

Hayat sanki bir sapan sündükçe hep uzayan

Biri kesse önümü geri tepecek gibi

Kaç kere çevresinde turladıkça tozuyan,

Dümensiz gemi gibi boylayacaksın dibi.

İşte ondandır derim sebat eyle yerinde

Dibe çakılmaya gör kalırsın hep derinde

Sanma bir tutan olur, çekip çıkarır seni

Desen de duyan olmaz; kurtaran yok mu beni!

Hep çocuk kalacaktım öyle diyordu kalbim

Koşacaktım dörtnala doludizgin tay gibi

Şimdi elimde kalan anı dolu bir albüm

Baktıkça yürek sızlar titreşen bir fay gibi

Sarsılırım derinden yeter desem duyan yok

Çırpındıkça batarım, elini ver diyen yok

Mutluluk denen o şey, hep bana mı yabancı

Vadettiğin bu hayat, o kadar mı yalancı

Desene mazi oldu şimdi o mutlu günler

Yüzümdeki çizgiler nasıl da derinleşti

Hep sürecek sandığım hayata dair dünler

Yaktıkça yüreğimi bir o kadar genleşti

Hadi döndür geriye gelir mi giden geri

Yaşanır mı iki kez bu hayat baştan beri

Unut artık geçmişi faydası yok bügüne

Hiç ettiğin bu kalbim eriyor günden güne

Kalk gidelim yüreğim bu hayat bizi bozar

Çoğaldıkça şeytanlar taşa tutmak boşuna

Güvendiğim sevgili sanki mezarım kazar

Ondandır ki sözlerim gitmiyor hiç hoşuna

Sen de bir yansan hani, bir yansan benim gibi

Kavrulup için için tutuşsan Kerem gibi

Bak o zaman anlardın nasılmış Aslı olmak

Ateşte yanan senken, k/özünde her dem solmak

_Kardelen_

17.09.2012