Hüviyetsiz Parmakların İdamı

Anlayamayacaksın yavrucuğum

Masalar durur biz üstüne kadehlerimizi koyarız

Kadehler gider masalar durur

Öyle bakıyorsun gözlerime

Anlayamayacaksın

Devam eden bir hayat her zaman vardır zaten bir yerlerde

Birileri bardağına su doldurur yemek yersiniz

Kimse tırnaklarını batırmaz eline

Ama böyle olursa canın yanar değil mi

Anlayamayacaksın

Pastaneleri kurtaran sabah bozuk para isteyen dilenciler değildir

Yada trilyonları olan herkes trafikte dilenmez

Raşitik olan sistemdir

Sadece keyiften okeyde taş çalmaz biri

Ama hile oluyor öyle değil mi

Yok

Anlayamayacaksın

Kitaplar her zaman çok iyi arkadaş değildir

Çok ibne olanlarını da tanıdık içlerinden

İyi arkadaş her zaman kokainman olmayabilir

Herşeye hazırlıklı olarak yaşayan sadece delilerdir

Ama onlara üzülüyoruz değil mi

Anlayamayacaksın

Yani aslında uğruna yaşamaya değecek değerler

Hiç bir zaman bize uğur getirmez

Ölmeyi bu yüzden erdem sayarız uğruna öldüğümüz değerler için

Uykusu gelmeye yakın yatak hazırlayanların hali bu

Ya da adamın biri dünyanın sırlarını verirken boşuna delirmedi

Ki bize hep kardeşlerim diye seslendi o

O geçen kuş mu diye bakmanın sana kattığı öznel bir değer yok

Kimse daha çok parası olsun diye kendini yakmaz

Ya da sadece hayattaki en doğru aktivite olması nedeniyle her gün

Şişelerce rakı tüketildiği görülmemiştir

Ancak sen bunları anlayamayacaksın

Bu duruma sinirlenirsem aldırma

Çünkü ben seni fazla desteklenmeyen bir eylemde

Ses telim yırtılırcasına bağırır gibi sevdim

Çünkü ben eğitimsiz ve zulüm görmüş bir halkı sever gibi

Öylesine içten kabullendim seni

Ve bu nedenle ilk cinayetin ben olayım istedim

Aynı tutanakta isimlerimiz yan yana geçsin diye

Bu krizantem hayatı asilce terkediyorum...