Hüzn-i Zaman

Kaç bahar geçti

Kaç sonbahar yağmurla bitti

Takvimde sararan yapraklar

Hüzn-i zamanı yeniden yeşertti.

Deniz kenarında martılara bakıyorduk

Bundan tam on üç yıl önce

Aşkın en ulvisini yaşıyorduk

Belki de gönlümüzce.

Seni seviyordum diyordun

Deniz mavisi gözlerinle

Ellerin titriyordu

Bütün benliğimde.

Dalgalar söylüyordu

Bir nihavent bestesi.

Söylenebilecek en acı gerçeği

Saklıyordun masum yüzünle

Aldatmıştın beni bu saf portrenle

Ve bundan tam on üç yıl sonra

Kaç bahar geçti

Kaç sonbahar yağmurla bitti

Takvimde sırıtan yapraklar

Hüzn-i zamanı yeniden resmetti...