Hüznüm

Çocukluğumun arka bahçesinde sığındığım çınar ağacı gibi

Ne zaman yansa canım ilk onu kucaklarım.

Yalnızlığıma yoldaş olup karşılar beni,

Gözbebeklerimde biriken acı olup bekler..

Her daim yanıbaşımda bulurum onu

Kalabalıklar arasında yalnızlaştığım her sancıda,

Bir tek, o tutar ellerimden dost elinin sıcaklığında.

Ellerimde, avucumda

Saçlarımın her esen yelde savruluşunda,

Hazan yağmurları gibi kokar üstüm başım

Hüznüm;

Benim can yoldaşım...

18 Şubat 2010