Hüznüne Tutsak

Nedensiz arkana bakmadan gittin

Bıraktığın bu sevdalıyı hiç düşünmedin

Büyük bir acıya mahkum ettin

Bir türlü sevdama yediremiyorum

Sevgin bitti mi, yoksa

Bırakıp gitmeni kaldıramıyorum

Zaten hiç mi yoktu

Bir neden bir sebep bulamıyorum

Seni bende bitiremiyorum

Kendime çok kızıyorum

Bazen isyan ediyorum

Bir türlü kalbimi yenemiyorum

Arkadaşlarım kızar oldu

Beni dinlemekten yoruldu

Her hecem,her sözüm sen dolu

Hayallerim mutluluğum soldu

Sen, sen diye alırım soluğu

Sensiz gözlerim buğulu

Gidişinle hüznüne tutsak ettin

Neden diye düşüncelere mahkum ettin

Yinede bana dönsen

Seni geri çeviremem

Sana arkanı dön git diyemem

Bıraktığın anda kaldı acım

Dayanılmaz kalpteki sancım

Her şeye alıştım da

Bir senin yokluğuna

katlanamadım