Hüzün Bahçem

Gönül bahçeme hüzünleri ektim bu gece ;

Hüzünler kapayacak bahçemi ,

Sevda güllerimi soldurdum ,

Bir daha sevda çiçekleri açmayacak ,

Bir daha aşk nağmeleri çalmayacak ,

Sevda şarkıları semaya yükselmeyecek .

Bülbül sesleri ile coşan bu bahçe ,

Derin bir mateme büründü bu gece ,

Gönül bahçem hüznünü de matemini de tek başına yaşayacak .

Bir daha o kapı kimseye açılmayacak ,

Gönül bahçeme hüzünleri ektim bu gece ,

Kapılarına da prangalar vurdum sessizce ,

Gözyaşlarımı da siper ettim...!

Kimse girmesin diye...!