Hüzün Çukuru

Ah dünya genzimin sefil sancısı

döndüğüm yolların sürgün aklı

şimdi katıksız akşamlarda

hüzzam şarkılar söylüyorum

yarısı mavi yarısı kızıl

gerisi yalan sözlerle...

Ne vakit adın gelse aklıma

yollarımda telaş kaldırım taşlarında

ıssız bir gölge oluyor yüzüm

saçlarını okşuyorum bırakıp gitmelerinin

sensizliğe düşürdüğüm

ipek şarkılarım dilimden gitmiyor

vazgeçmeyi unutuyorum...

Hiç bir fırtınanın bozamayacağı sükûnetti

hayallerimde uykuya dalan huzurlu aşk

o hüzün çukuruna nasıl bıraktı kendini

anlayamıyorum...