Hüzün Dolanır Şafağa

sana yazdığım söz değil

döktüğüm gözyaşlarımdır

belki okursun son mektubumu

satırların arasında isyan sözlerim

okursun...

iç çekip sözlerime kezzap dökersin

mazide kalan günleri hayal eder

ve

boş ver...

deyip sözlerimi yerden yere vurur

kızgınlığını yüreğime dökersin

vurulmak

sevmek

ve aşk...

hepsi gerçek

sen de gerçeksin

ama

terk edişin

ve gidişinle

umutlarıma Azrail kondu

gözlerimin feri sönük

çürümüş düşler vadisinde

hüzün dolanır hayallerimin şafağına

hiç anlatamadım sana sevdamı

ama bakışlarım sana beni anlatıyordu

sen yine sevda sokaklarına inat

ayrılık sokaklarında yürüdün

güllere inat diken vadisine yürüdün...