Hüzün Düştü Bahtıma

Hüzün ekmeğim aşım nefes aldığım hava

Yapışır yüreğime gözlerimden dökülür

Yıllardır çözülmeyen kördüğüm olan dava

Kök saldığı gönülden yel estikçe sökülür

Kalemim isyanlarda kalbimi hiç dinlemez

Bitmeyen gecelere şiirle eşlik eder

Hüzün damlar ucundan dur desem de anlamaz

Tan yeri ağarırken yoldaşım olur keder

Gün güneşle doğuyor aydınlığa merhaba

Umutlar hep parlasın değiştirsin özümü

Geçip gidiyor gençlik ömrüm oluyor heba

Yetmez mi kahpe felek güldür artık yüzümü

Şarkılardan fal tuttum hüzün düştü bahtıma

Nilüfer son umudun artık fala mı kaldı

Sultanı bulamadım viran olan tahtıma

Hayallerim düşlerim şimdi ummana daldı