Hüzün Sağanakları II

tutsaklıktır

yitik tatların çocuksu özlemleri içinde

şiirlerin sofrasında paylaşılanlar

mevsimler tutunamaz artık şarkılara

kırıktır bu orkestranın tüm sazları

tüm notaları kırık /kıstırılmış

yaralı bir kuş gibi çarpsak da camlara

düşürsek de gönlümüzü

her bahar bir güzelin ürkek gözlerine

bildik yaradır yeniden kanattığımız

__________________________şirpençe!

büyür yüreğimizin buzulları

kuzey olur tüm sofalarımız / üşür

eski bir yaz

düşler içinde savrulurken

için için yanan bir kaçak tütündür

gençliğimize demir atmış anılarımız

yolculuklara dar gelir artık türküler

kanamış bir ezgi çıkar her köşebaşından

selamlamak için yalnızlığımızı

'Bu dert beni iflah etmez; deli eyler...'

Kasım, 2004 / Sonşehir