Hüzün Sağanakları Sonbahara Aşık

bir yanımız oluk oluk hançer boşaltması

diğer yanımız sağanak sağanak sonbahar..

yinelenen türküler ıssız kalan kendimizde

geliyor ya eylül çekiliyor ya dallarından yapraklar

bulutlar su toplamaya başladı gözlerimizden

bir yanımız oluk oluk hançer boşaltması

dilimizde bilindik türkülerden demet

ayak izlerimizi taşımaktan yorgun Ankara sokakları

bugün çay ısmarlamalıyım kendime

bir de cıgara

bir banka oturmalı şimdi yılları taşımaktan ağırlaşmış

inceden inceye çizilen çizgiler daha da kalınlaşmış

ense kökünden bel hizasına sızımsı kaşıntılaşmış

cebinden her an ya bir resim ya bir not

ya hayatın dip notunu çıkarmaya alışmış elin sahibi

bir banka oturmalı

yılların hüznünden sağanak sağanak geçen

uzunca yolun son çeyreğine sonbahar sayan adam olmalı

ne bileyim işte ya da kadın

ama mutlaka yorgun olmalı senin ve benim gibi

bir yanımızda yaz olmalı bir yanımızda sonbahar

onun çoçuklarıydık biz de sonbahardık

bir yanımız oluk oluk hançer boşaltması

diğer yanımız sağanak sağanak sonbahar

sen ben ve cıgara

bu gece yıldızlar yaza elveda desinler

kendimize merhaba

merhaba sonbahar çocuklarına.