Hüzün Sokaklarına Bıraktım Yağmurları

Elini tuttukça titrerdi içim

Anlardı balıklar

Balıklar bile anlardı da

Sen sessiz çığlığımı duymazdın

Nefesim omuzlarında yaşlanırken

Aşkın yalanında uyandı bitti rüyalar

Buğulandı dilimizde ballanan kelimeler

Söylenecek söz kalmadı

Hüzün sokaklarında bıraktım yağmurları

Hani güller solmadan geleceğim diyordun

Sararan mevsimler düşlerimde gece gözleri

Sen yoksun

Gözyaşlarımı topluyorum yastıklarımdan

Rüyalar acıtıyor

Güneş gurbetinde yolunu kaybetti turnalar!

Şimdi yalnızım tıpkı sen gibi

Ayrılığa devrildi dağlar

Ben beni bekle dediğin yerdeyim!

Şimal rüzgarıyla savruluyor kumsallar

Yok artık anlatılacak anılar yok

El ele yürüdüğümüz patikalar yok

Çöle döndü yüreğimizi bıraktığımız gülşenler

Elveda yangınıyla yandı ormanlar!

İçimi ısıtan yağmur damlaları anlatırdı bizi

Sevgi dolu sevdamızı takip ederdi yıldızlar

Hele yılgın akşamlarda

Kirpiklerimize astığımız rüyalar!

Rüzgarın koluna girmişçesine

Zindanından kurtarırken güneşleri

Narin bakışlı seher düşünce pembesine

Kırlangıçlar yuva kurardı göz bebeklerimizde!

Göçmen kuşların sevgilisi

Tenimize dokunmuşçasına ıslanırdı

Sevda ormanında ağaçlar bizi

Gelişimizden tanırdı!

Hatırlar mısın?

Hele de hasretinden kaybolmamak için

Denizin mavisi

Çarpardı ayaklarını efsunlu kayalara!

Şehir aşkımızla kurşunlanırdı !