Hüzünlü Kafiyeler

Yeter ki damla bana,artık akmasan da...

Nefret etsen,yüzüme bakmasan da...

Yüreğinde sevda kıvılcımı yakmasan da...

Yaşanılanları,anıları artık takmasan da...

Bir yağmur damlasıydın,ıslatırken tenimi

Biliyorum,artık tutmayacaksın elimi

Gözyaşlarım birkaç damla,yoksa duygu seli mi?

Kalbim uslanmaz bir çocuk,yoksa zırdelimi ?

Hiç yoktan iyi hayatlar yaşadım

İçtiğim suyun tadını alamadım

Bu kahrolası kentte artık kalamadım

Sonunda yalnızdım artık anladım

İskambil kağıdından ev gibi dağıldım

Sonbahar sağanak yağmuru gözlerim,ağladım

Kendi kendime çektirdim,yüreğimi dağladım

Bir alev topunun ucuna yüreğimi bağladım