Hüzünlü Renkler Şarkısı

Bu gece seni düşündüm yine

Yıldızlar seni düşürdü kuyruklarından

Bir damla yaş bıraktım penceremden

Ruhum hiç geri gelmeyecekmiş gibi ayrıldı bedenimden

Tanrı, günah gibi işledi yüreğimi defterine

Sonra yer gök çile

Sözümden düşen binlerce parça

Gözümden bir damla

Anladım ki renk renk bakan gözlerin

Ağlamaya ramak kala beni

Alır da götürürmüş buralardan

Anladım ki içinden haykırmak diye bir şey yokmuş

Acı bir değdi mi yüreğine

Feryadını tüm kuşlar duyar

Bir feryat ettiğin duymazmış

Ne kadar uzak hasret

O kadar yakın acıymış

Ne zor

Ansızın kapıları vurup

Kendini karanlığa bırakmak

Kalbinde yarayla

İçine basılmış taş

Ve kilometrelerce sızıyla

Adımlarıma kum taneleri şekil vermeseydi

Ayaklarım bastığım her karışa çığlık dökerdi

Beni vurmasaydı güneş bu denli haince

Geceye sığınmazdım belki

Yıldızlar kuyruklarına düşlerimi takardı

Sonra tanrıya emanet ederdim gençliğimi

Belki mutlulukla takas eder diye

Yirmi bir kere üflerim çiçeklerin kulaklarına nefesimi

Rüzgar alır götürür de saçlarımı

O, işitir mi sesimi

Düze çıkmak ister miydim

Bakıyorken gözleri böyle şiddetli

Okyanuslara tsunami yakışır

Yüreğime deprem

İçim

Fırtına

Kılıksızım bunca elbisenin içinde

Penceremde korku var

Bende karanlık

Perdem tam bir korkak

Bunca kırgınlığın arasında

Ne zor be yaşamak

Sormayın

Çünkü susamam

Konuşursam duyamam

Duymazsam konuşamam

Ne biliyim belki

Yaşayamam