Huzurun Özü

Bu kuralı aklına kaz unutma,

Az insan huzurun özüdür bil ki.

Bu kuralı saklına yaz unutma,

Baz insan huzurun özüdür bil ki.

Türlü çeşit huyda kullar yaşarken,

Bazıları kin nefretle taşarken,

Hele bir de doğru yoldan şaşarken,

Yoz insan hazırın gözüdür bil ki.

Elini götürüp bastıkça zile,

Terbiye hamuru döndükçe kile,

İncelikten yoksun halleri ile,

Kaz insan nazarın tuzudur bil ki.

Kurbanlık koçunun kınası solan,

Özüne sertliğin fenası dolan,

Can yakan sözlerin anası olan,

Buz insan azarın sazıdır bil ki.

Verdiği sözlerden anında cayan,

Seneler geçse de yerinde sayan,

Gereksiz sözlerle herkesi bayan,

Caz insan bizarın tozudur bil ki.