İ̶f̶l̶a̶s̶ (İ̲f̲l̲a̲h̲)

Ölümün beşiğinde sallanırken hayaller

İflasın eşiğinde uyuyakalır gerçekler

Sonra bir rüya başlar meleklerin ninnisiyle

Basar karabasanlar bir anda şeytanın azmiyle

Ve insanlar iki rüya arasına sıkışmış

Ağızlarında yorumlar hayırlı hayırsız

Sussam öldü sanırlar

Konuşsam cahil tanırlar

Uyansam gerçek olur iflas

Hayaller karışır yazgıma satırlı satırsız

Ayıramaz şiirlerim bile

Vicdanım nefsimle çatışmış

Çıkar beni bu rüyadan heyhat

Yanlış tanımışım ben yastığımı

Yanıyorum yorgansız...

Aşar beni bu işler

Üzerimde vefasız gidişler

Gözlerde hep sinsi gülüşler...

-duysan inanamazsın-

"sıra sıra evler

masallardan çıkan devler

hiç görmediğim eller

uzanır rüyalarıma"

Olmasın böyle iflas

Kalmasın böyle miras

-görsen tanıyamazsın-