İbrahim'in İlk Darbesi

'' Nefsini ilah edineni gördün mü? '' ( Furkan, 43)

İbrahim

Baltanı kap gel

Iraktan

Zamanın ahiri önümüzde

Sen eski dostsun

Bir ferman daha al

Allah'tan

Nuh'un gemisi viran

Musa takunyaları çölde unuttu

Yunus balığın gövdesinde etti tövbeyi

Yusuf zindanda sabır

İbrahim!

Sen yılmış olamazsın

Put kırıcılıktan

Bugün putların elinde de

Balta var

Atom bombası var

Kimyasal silahlar var

Ancak iman en kuvvetli silah

Değil midir İbrahim

Zulmün genlerinde

İntiharlar var

İman ispata hicret etti İbrahim

Gönülleri put sanıp da yıktılar

Nemrutu besledi bu soysuz dünya

Eskiden insanlar puta tapardı

Görüyorsun ya şimdi

İnsanlar putlaştılar

İbrahim

Nesneye dönüştü insan

Mülk Allah'ındı

Çaldılar

ilk baltayı sen

Kendine vurmadın mı ibrahim

Söyleki

Münafıklar duysunlar

Biz ki yalnızlıkta tir tir titreriz

İlahımız her köşeden sarsılır

Türlü zulümleri besler fikrimiz

Hayır hayır

Şeytan artık düşman değil

Erimiz

ibrahim

Biz bugün göbeğimizi kaşırız

O kadar büyümüştür artık midemiz

Kelepçeyi midemize vururuz biz ibrahim

Yeterki incinmesin

Söz bilmeyen nefsimiz

Sen bir gün izlesen

Akşam bültenlerini

İbrahim

Hiddetin cehennemi korkutur

Biz alışkanlıktan duyarsız

Cinnet

Katliam

Tecavüz

İntikam

Şehvet

Herkes ayrı bir tanrı

Herkeste sonu gelmez rehavet

İbrahim

Bizim her bir sevgimiz

Bir çıkara dayanır

Bir korkudan beslenir belki tam tersi

Bilirsin

Öfkemizde tıpkı bunun gibi

Ya bir korkuya dayanır

Ya da bir çıkara tam tersi

İbrahim

Bizler zalimi nerde görsek tanırız

Nerde görsek apaçık biliriz

O sersefil kişiyi

Bu yüzdendir ibrahim

Hiç kimse

Tanımıyor kendini

Ama nerde bir güzellik var

Sorsan onu biz yaptık

Mezarlarımız bile binbir sanat içerir

Ölümün en güzelini biliriz biz ibrahim

Keşfederiz hala onun

Hiç denenmemişini

İbrahim

Sen baltanı kap gel

Cehennemle korkutamazsın kimseyi

Cehennemden korksak

Onu yaratmazdık böylesine mükemmel

Yine de cenneti dene istersen

Nuh'un ümmeti kadar kimse

Gelir belki peşinden

Bütün putlar dışarıdan

İçeriye yöneldi

İbrahim

Bizi kurtar kendimizden

Ama o baltayı bize verme İbrahim

Biz yorulduk artık

Tanrılarla dövüşmekten

Sen eski dostusun Allah'ın

Bir ferman daha al

Yeniden