İç' Geçinmek

-Biraz daha huzur...

Biraz daha...-

Tanrı'ya inanışımın sabahında gibiyim

Biraz bulanmış kafam

ve biraz da amonyak kokusu ellerimde

Damağımda kuru bir tempo tutturmuş dilim

parmak boğumlarımda arayışı beklemekteyim.

Su renginde bir muamma dönüyor

midemin ortasında

Heyecan yutmuş gibiyim

Sabahın son ışıklarını görmek için

canımı atıyorum topraktan göğe

Tasvire bîlüzûm bir korku yatıyor sağımda

Saçlarımla oynuyor avarelikten

Sekiz çiziyor ruhum alnımın ortasında

Öğlen ezanına eşlik ediyor şeytani bir ukde

Aten*in sembolü gibiyim

Saçlarım boynuz, gözlerim güneş

Safsata dolu bir çuvalı sırtlanmış ruh halim

Kim/liğimi omuzlarından tutmuş irdelemekteyim

Çilek kokulu bir günün bel kemiğinde

kumsaldaki taneleri sayan

deli diye isimlendirilmiş akıllı gibiyim.

Şiirlerimin mahpusuna düşmüş gibiyim

Alevden hareler atlıyor başımın üzerinden

Bir öyleyim bir de böyleyim.

İkindi namazına durmuşken ağaçlar

insan gibiyim.

Nankörlüğümden kötülüyorum kendimi

Fikirlerim ölmüyor bir

Fakat ben sevilmek için kilitliyorum onları

Sakinlikle yıkadığım kepim başımda

Maskemi özenle boyayıp

kendi içimde ölüyorum

ve dışımda yeniden doğup büyüyorum

Ben'den farklı olarak.