İç Hesaplaşmalar 1

Bir hesaplaşma vardı bugün içimde

geçmiş ne kadar ölüydü

ve güzeldi,

gelecek ne kadar uzaktı

ve korkunçtu

ne kadarını yaşamıştım hayatımın

ne kadarını annem taşımıştı kucağında

ben kimdim annem yokken

kim tutmuştu ellerimden

kime dönüşmüştüm?

açlığım giderek derinleşirken

umutlarım da düşmüştü elbette açlığıma

uykularımı da yemiştim açken

geleceğimi de yemiştim şantiyelerde.

bir kuyu gibi açılmış yüreğimde

Yusuf’tum; aklımda çocuk, geçmişte bir kuştum

gelecekte yoktum, bir kuyuydum,

sevilmiş sevmemiş, sevmiş sevilmemiş.

Antakya’nın sokaklarında anılardan bir dağım

çocukluğum hücum ediyor yüreğime

yüreğim öldürüyor çocukluğumu

büyüyorum, ölüyorum, biliyorum

bir hesaplaşma içimde

kendime kendimde bir kuyu kazıyorum

biliyorum, büyüyorum, ölüyorum

yusuf’um, kuşum, çocuğum

ellerim boş, gözlerim dolu

geçmiş ne kadar güzel

gelecek ne kadar korkunç

düşüyorum, üşüyorum.