İç Hüzün

Takat

Kalır ruh perdesinin s/özünde

Bir tutam zeval

Bir tutam hayal

Kapanır rüzgarlar

Hale hale

Yırtan geçmiş zaman şimdisi

Mücella

Tereddüt sancı zor mevsim

Bu saltanat

Gözün görebildiği

Son yol

Gidiş

Yosun rengi taşların

Ukdesi kalır ellerinde

Zedelenen yamaç uçurumları

İnce ince

Har olur heveslerimde

İlk silsile

Medet çağır zirve seslerine

Düşür

Kisvesinden artakalan alaza

Ve kum dökülen zamandan yarına

Hakikati izlet, sakince yavaşla

Ki arsız şiir söyler ayrılık namına

Bu yası

Kanayan acıyı

Korumaz olur kendini aşklar

Sevdalar

Dinmez olur yaralar

Hicranlar

Soğuk t/ellerinde bekleyen kuşlar

Ölür beklemekten

Söylenmez olur sessizlikten

Gün olur, gece olur sonra

Karanlık çöker iç hüznün çalkantılarına

Huzur yok olur

Yüzümden ayrılır tebessüm

Küskün mevsimlerin

Kış ayazı

Hınca hınç kederle dolar

Biter artık anılar...

Ne zamandır

Güncelerimde ismin eksik

Yoksa sözlükten mi kaldırıldı aşklar

Sınanan haykırışlar?

Bir bilsem...