İç İm De Saklı...

Ateşin yanağına dokundum buz

Suyu alnından öptüm tuz

Eski zaman kırık, tutkusu zahmet

Kırk adım daha atabilir/dim/misin?

Güz güzey içe hicran

Sür geçeyim dize derman

Patika koşmaz her sırttan

Hayat düz harf üzre hozan

Havı dökülmüş muzdarip

Toprak dedim -kırılgan-

İçinde tek ölü benim

Gönlümde açık mezar bırakıp gitti dağ gibi olan

Güne gölge kırdım geceden kalma

Issız dolaşıyorum âmâ bulutlarla

Hangi rüzgâr esse lal esareti ağızlarda

Hangi yana dönsem seni unutamam

Aşk kendine özgün kitap

Çevir ölgün kum dökülsün aralarından

- yaprak, yaprak -

Bedel isteyen anımsama

Dirilsin çatlayan dilimde töz

Tekrarlayacak olsa da

İç/imden geçen kelimelerle yaşansa da terki diyar

Hep aradığım sen/sin derdin

Yârdın oldun yar

Sen yanıma düşüyor her okuduğun kufi pervazından

Alevini kovalayan duman

İsine yazılan sevdan

Her gün batışında kar yağar mı olmadan hazan

Kırağı çalmış saçlar

Sırtlandığım dağ

Yüzümde buzullar

Herkes için değildir

Aşklar

Uç umurun içindeyim

Kaç düşüşüm var düş çukuruna

Düştükçe yükseliyor uçurumlar

Sana gelmek için yol yok sanki!