İçeri

Iraksız yaşamanın avazında

sararıp uçan yollar..

düşlerle sevişmenin camdan resminde oylumlu rüzgâr gülümserken kaybettiklerimi

uçuyor uçurtmam küçük bir çocuğun eteğine..

dokusu incelmiş yaşta

kanat çırpan sıcağın dem uykusuyla sesime çarpar kuşlar

bir yaprak uzantısına

birkaç şiir düşer

öyle akar sel

Ay bulanıklığıyla

gözlerime kalkan ağaçların

bulutsu masumiyetine dağılınca saçlarım

çoğalır zaman

susmanın çatallı ezgisinde

sesime uyanan havaları seviyorum

ıslak bir gül olunca içim

uçurum açıyorum gölgeler mırıllığında

kopsun dışarıda çığlık çığlığa kıyamet

öp uzun uzun dudaklarımdan

saklayarak yüzünü

geri döneceğim

boy atan rüzgâra

içeriye gel çocuk

gülsün gözlerim mavi ve karaya

sırtımda unutulmuş güneş

...