İçim Bağırıyor

Bilmek seni,

ağzımda huzur kokan bir karanfil gibi...

Benden sana kadar kelimelere tutunup,

imkansız yanından başlıyorum seni sevmeye.

Sen çatınca kaşlarını

çiçekler ekiyorum göğsüne.

Sonra sesin,

şekersiz içilen çayın tam hevesinde...

Senin beğenmediğin yüzüne

ben hiç bakmaktan yorulmuyorum.

Dağınıklığı saçlarının,

dudak uçlarımda inatlaşan şiirlerime benziyor.

Özlemim büyüyor çığlık çığlığa,

içim bağırıyor...

Kokusundan öpüyorum hayatı olur olmaz,

ardında duraksıyorum bazı yaşanmışlıkların.

Sana bakınca,

aşık bir şehre benziyor herşey,

sokaklar hala yağmura tutkulu,

çamaşır asılı küçücük balkonlarda

ve damlar sevgili

hala kuşların anayurdu umuda dair

ellerimin sığmadığı cepler geliyor aklıma.

Sonbaharı karşılayan o çocuksu telaşlarım,

hayatın kuytu köşelerinden sesleniyor.

Dedim ya sevgili,

sana bakınca,

her şey aşık bir şehre benziyor...

Yaralı diz kapaklarım,

sıralı kalp ağrılarım,

sana sevdalı alınyazım gibi.

Sen bana hiç küsme olur mu sevgili,

ben küsünce,

yüzümden bir gök düşüyor.!