İçim Yanar Oldu

Gönüle düşer oldu aklar

Ben miyim hep talib-i baht-ı karalar

Yârdan miras bu yaralar

Beni hep ağlatır oldu

Bu zamanda gördüğüm nice dilberler

Sorarsan sevmeseler de severim derler

Yârdan uzak kurulan hayaller

Yüreğimi kan revan içinde bırakır oldu

Acıların şairi, aşk-ı acının talibi

Ben ki terkedilişlerin sahibi

Şöyle dışarı bakınmaya açıp da revzeni

Nefes alırken bile içim yanar oldu

revzen: pencere