İçimde Baharın Eserdi Her Nefesimde
şiir demine kendimi b/ağlarken
kimi görsem sen gelirdin aklıma
o sonsuzluk denizinde
saraylı gül kokulu bahçeler gibiydin
nergiz papatyalar
kekik kokusu gül açardı içimde
bir of çeksem senin kahrından
yüreğimdeki seranın buharı d/ağlarıma çekildi
heyelanlı uçurumlu kıyılardan deniz vurgunu kalbim
dalgalar içimde sen ç/ağlardın her seferinde
sen tüterdin eski kara tren misali karalar b/ağlardı
dümeni soy ağacına boyanır gönlümün yarasını
sesin bedenimi sözün ruhumu esir almıştı
sonrası uçuşların pervanesi
zamana gönül sarar nazlı yarim hayalimde
gitmeyen gelmeyen bir ölüm vardı
bitmeyen ömüre sığmazyan sonsuzluk denizinde
her sabahın şafak vaktinde
güzel olan zorluğun deminde
yokluğundun içimde sen
yaşıyordum sevmek kadar yokluğun zamana doldu
ben senden aşkın zehirini yudumladım
ışığın karanlık darasına haykırışımla
seviyorum aşkın en güzelinde bil..!
cengin şerine düştüğümden beri
gönül yorgunu zamana vurdu göğsümün hevesi
öldüm senin derdinde gül yüzlü xezal
gülüşlü gözlerden akan gülsuyu serpildi gönül tahtıma..
içimde bitmeyen sevdam oldun
solmayan gülüm
içimde baharın eser her nefesimde
25*02*12*Karataş