İçimde Bir Adam Can Çekişiyor Ölüyorum

İçimde bir adam can çekişiyor

Ölüyorum yavaş yavaş

Kanımı zehirliyor

Usulca öperken ayrılığı alnından!

Adam (d)üş/üyor

Nefes boruma tıkanıyor yaşam

Boğuluyorum yavaş yavaş

Vedalar kıvranırken içimde...

Yağmalanıyor hayallerim

Tarumar oluyor sevda

Aheste bir Azrail salınıyor yüreğimde

Ölüyorum sanırım!

Adam, figür sessiz piyeslerde

Kahramanca savaşıyor

Korkakça yeniliyorum

İçimde can çekişiyor adam

Ölüyorum!

Suskunluğuna orucum

Niyet ettim

Saf tuttum yokluğuna

Cesaretim sesli harflerinde tükendi

Şimdi dilsizim ecele

İçimde bir adam can çekiştikçe!

Sabrım, kehribar bir tespih

Diziliyorum kaderin avucuna

Sıra sıra hasret, vurgun, keder

İçimde bir adam can çekişiyor

Ölüyorum sanırım!