İçimde Bir İstanbul

bu sabah İstanbul

acı mavi esiyor

yedi tepe karanlık bana

bayramlara kaldı sevincim

kırık bir dal gibi

perişanım..

günlerdir yüzüme bakıyorum

günlerdir aklıma seni getiriyorum

seninle aynı içimdekileri

yağmura bırakıyorum

rüzgara salıyorum

İstanbul kadar seveceğim güzelliğini

düşünüyorum

gezindiğim her yer

ve durmadan çoğalan şehir

evet her şey sen gidince

karanlıktı,

güneş bile..

sen olmayınca,

içimde kabirler kazılıyor

her akşam

gece daha uzun geliyor

göklere sığınıyorum

denizin diplerine itiyor günahlarım

harap cümleler yıkıyor yalnızlığımı

ve getirsin bir rüzgar seni

getirsin

gül kokulu nefesini...

30.11.2005 / İstanbul