İçimde Bir Özlem Var

İçimde bir özlem var bu sonbahar akşamında,

Dallarından kopan altın renkli yapraklar

Rüzgara tutulmuş başaklar gibi savrulurken tane tane

Ben eski dünyaların serserisi

Donmuş bir gülümseme yüzümde,

Umutsuz ve düşkün,

İçimde bir hasret var bu sonbahar akşamında

Tükenmişliklerin çaresizliği içinde

Boş bakışlarla çizdiğim kaderime yürüyorum

Yalnızlıklar ve pişmanlıklar dolu yüreğimle

Kararsız ve şaşkın,

İçimde bir kopuş var bu sonbahar akşamında

Yok olmuş ümitlerimin bittiği noktada,

Kaybettiği yılları yeniden bulmak ister gibi

Delicesine bir istek ve özlem yüküyle

Atlamak isteyen bir kaplan gibi hırçın

Çaresiz ve anlamsız,

İçimde bir tükeniş var bu sonbahar akşamında,

Hayalleri kırık, düşleri yorgun,

Geleceği perişan,

Umudunu hepten yitirmiş,

Zamanın içinde kaybolup gitmiş tanımsız insanlar gibi,

Unutulmuş ve yitmiş,

İçmde bir özlem var bu sonbahar akşamında,

Her şeye rağmen,

Ben varım demek istiyorum bu dünyaya,

Yaşıyorsam daha ümidim var,

Bir şeyler yok olmadı daha bu tükenişte,

Haykırmak istiyorum,

İçimde bir özlem var bu sonbahar akşamında.