İçimde Kaldı Sızın

Sonra,

yolları hiç olmadı senden sonrasının.

Herkesin derdi kendine ağırdı,

yokluğunun dili lal,

kulağı hep sağırdı...

Kaç öpücük

kaç şiir

kaç cümle geçtide aramızdan

içimde kaldı sızın, kimseye benzemezliğin.

Gidişin sıra

gülüşün isyan kaldı bana

susuşun devrim.

İki kent arasıyım birazcığım

yasaklıca sevdim...

Yüreğim yetmez yazmaya bütün Sen'leri

dar gelir sokağıma haykırışlarım /

Şarkıların kokusunda uyuttum çocukluğumu,

incecik üşümeler geçti içimden,

hıçkırdım.

Oysa sadece

mutluluğun dibini sıyırmaktı maksadım...

Gözyaşlarım,

mezopotamyayı sulayan dicleydi de,

bu yüzdendir bahçesiydim tüm acıların/

Herkesçe bir dilde konuşmak istedim,

çünkü bilirdim ki,

savaşılmadan kazanılmazdı hiçbir aşk.

Savaştığımdın sen benim,

ve neyim yoksa, eksik saydığım...

Gözümde çiğ damlası, ağlarım kuytularda..

Sana gelmek umuda yolculuktur,

haykırmaktır gündüzü geceye.

Ahh benim diğer yarım,

aşkın ıslattığı kadarızdır hep,

ıslandım satırlarca, ıslandın.

Oysa,

ne kadar da tazeydi umutcuklarım...

Korkularındayım düşlerimin,

bir hüzzam yürür suskuların içinde.

Ne dilekler asmıştım da yarınlara,

hep gündoğumları kaldı ellerime

Birer birer savruldum hatıralardan,

eylülce, eksilen hüznüme baktım.

ve ben en son

notalardan seni çıkardım...

Ne uzun bir heceydin oysa dilimde,

gözlerimin ateşinde ne kadar da yangın/

Susmuyorken gecelerim,

gömüldükçe bıkmadım ölmekten.

Üşürken dört kitabın önsözünde

sana baktıkça ısındım.

Sen ki benim ömrümün baharlarını adadığım

hep,

ayrılığın arka bahçesiydi çığlıklarım.

Baştan sona eksiğim sensiz

baştan sona darmadağın.