İçimde Ki

Düşünüyorum ama kayboluyorum

Çıkmaz sokaklarda buluyorum

Her dafasında kendimi

İsyan mı bilmiyorum ama yeter artık diyorum

Kurtulmak istiyorum içimdeki suskunluktan

Haykırmak,bağırmak istiyorum

Herkes gibi yaşamak istiyorum

Özeniyorum gülüşlere,dolu dolu hayata bakışlara

İçimde ki küsmüş bir çocukla şavaşmaktan

Yoruluyorum ve her defasında yenilmekten bıkıyorum

Keşke uzanan bir el,gerçek seven bir kalp olsa

Tutsa elerimden,

Kurtarsa içimdeki küçük çocuğun tutsaklığından

Bana hayat ışığı sevgi pıtırcığı olsa

Kurtarsa bu yanlızlığımdan,

Kurtarsa bu çıkmazlığımdan,

Sessizliğimden.