İçimde Öyle Bir Mutluluk Var ki

Ah sevdiğim, uyuyamadım bu gece

Sevecenliğine daldım öylece..

Kim bilir hangi düştesin şu an

Hangi iklimleri seyirdesin...

Alnındaki çizgilere bakıyorum da

İsyanların var, derince

Saçından bir tutam düşmüş, düzeltiyorum

Unutamadığın yoldaşın açığa çıkıyor, bir diğerinde

Kıpırdıyorsun camdaki ağaç gölgesine

Serin bir Eylül gecesi

Ay ışığını saklıyor bulutlar, tüm bencilliğiyle

Usulca ellerini alıyorum yanağıma

O eller ki, ne şiirler doğurmuş günbatımlarına

Sabırla çizmiş tüm tuvallerimi

Sessizce buseler konduruyorum şefkatine

Ah sevdiğim, uyuyamadım bu gece

Hüzünlerine karıştım bir süre..

Biraz terlemişsin yoksa yine sevdan mı...

Biliyorum, kıyamadın sürgüne göndermeye

Ah bir anlasa, bir anlayabilse diyordun

Diyordun da ya yüreğin...

Omuzların açılmış, maviyi örtüyorum üzerine

Sola dönüp yastığına sarılıyorsun

Şimdi yüzünde tebessümler açıyor,

Kendini ele veriyorsun...

Biliyor musun sevdiğim uyumak istemedim bu gece...

İstedim ki uykuda harcanmasın özlemim

Uzun uzun dinledim sessiz türkülerini,

Kiminde gençliğin vardı, en delikanlısından

Kiminde anne hasretin...

Ah sevdiğim, uyuyamadım bu gece

Kendimi küçük parçalara böldükçe

Her birinde seninle bütünleştim.

İçimde öyle bir mutluluk var ki

Uyutmuyor beni,

Bir seni düşünüyorum

Bir de seni...