İçimdeki Ateş

Yansın derdim hep içimdeki ateş

Sarsın bedenimi ve ölesiye orda kalsın

Ama olmadı o gülüşünle gelen ateş

Sen gidince kor olarak kaldı yarim

Gözlerinde başlayan aşk sözlerimde bitti

Bitirdi beni ve gitti

Sonum sen oldun sensizlik oldu

Ve şimdi bir korum bir rüzgarınla ateş olup

Yanmayı yakmayı bekleyen bi korum

Ve şimdi sensizin ve şimdi ölümüm

Yalnız kalmış bi viraneyim ardından

Kendimi son bir kere maviliklere savurup

İçimi denizin maviliğiyle temizleyip gidiyorum

Ağlıyorum

Küçücük bir çocuğun

Masum gözyaşlarıyla ağlıyorum

Beni içimdeki ateşi çalıp gittiğine ağlıyorum

Ve vuruyorum kendimi idam tahtasındaki bir kadavra gibi

Dudaklarımda kalan son tuzu arıyorum