İçimdeki Babam

bilmemki şiir mi öykü mü içimdeki sana ait

babam yaprak döken çınar ağacım

nasıl anlatsam seni nasıl söylesem

kıyamam duyarsan bükülür boynun

üzülürsün diye korkarım

gün batımı acıların saklı yadımda

boş ellerde kırık dökük mecalin

gözlerinde ağlamalar saklardın

güç bela bir tebesüm kalırdı yorgun bakışlarında

dokunmazdın düşlerimize yarına sakladığımız

baba seni anlamak ne zordu

sana dayarken ağır yükünü hayat

içini acıtırdım istemeden

her akşam hesabını sorduğum

o oyuncağın yüzünden nasıl üzgünüm

babam bir bilsen nasıl

şimdi bende taşıdığım o sen duruyor

hala dokunaklı hala suskun

ve hala yalandan olsada hayata güleç

baba sen gitmedin bendesin