İçimdeki Çocuk

I-

Sabah ezanıyla verildi sala

Minnacık bebekti içimde daha

Gözünün yaşına bakmadı dünya

İçimdeki çocuğu gömdüm be dostlar

Ölmez sanıyordum oysa ben onu

Zulümden bir çember oldu da sonu

Cellatlar acımadan vurdu boynunu

İçimdeki çocuğu gömdüm be dostlar

Alıp götürdüler benden uzağa

Sarmalayıp koydular kara toprağa

Son defa yüzüne bakamadım da

İçimdeki çocuğu gömdüm be dostlar

"Otuz yedi yıl kahrımı çektiğin için ayrıca minnettarım sana çocuk."