İçimdeki O Anlık

adı konmamıştı güzelliğinin o her adın başlangıcı

tutkusu içine kapanık gece yolculuğu tadı

akşamlar hem böyle bir de etine dolgun olunca

düşlemeye doyamıyorum saç uçlarının kendi halindeliğini

ben bir türk ozanıyım dağ başlarına alışkın

yufka yürekli yol tozu isyanı şehirlere

bir koşuda yağmurlu mevsimler sonu köyler sabahı

geçiş anlarını tanırım en çok

aşk ağrılı bir terleme basar benliğimi

avuç içlerine aldığın nefesimle daha bir güzelleşir

kırlangıçların masum küstahlaşmaları

ilk akşam yolculuklarından birinde

yüzyıl da olsa o kısa ömrün

sokaklarsa daima ihanete hazırlanır

içindeki o anlık ama sonsuzlaşabilecek neşeye

şarkılar susturmak içindir azgın ölüm korkusunu

çocukluğunu yaşayamamış karanfil kırmızılığında

ilk ışığı göz kamaştıran yarım kalmış romansın

mavi serpilir karanlığa önce ve

toprağın pelte tadıyla tortulaşır tüm çizgiler

doğanın uyanışıyla dirilir cesaret

yalnızlık çekilmez olmaktan çıkar

uykusuzluk ve aşkı sevebilmek

bir yaşam biçimine dönüşür...