İçimdeki Şeytan

Siyah bir güvercinin

Beyaz kanatlarına yükledim

Dimağımdaki meddücezirleri

Ve saldım gökyüzüne nefesimi

Bütün ışıklar söndü

Kent karanlığa gömüldü

Beynimin içinde uğuldayan

Yüz kişilik bir orkestra

Uykuları haram kıldı gözlerime

Huzur kendini astı

Bir ağacın yapraklarına gömdüm

İhanetimin sancısını

Dilim lal

Kulağım sağır

Ve gözlerim ama artık

Küskünüm aynalara

Suskunluğumu tokat tokat indiriyor yüzüme

Baktığım ben miyim?

Yoksa ihanetimin bedeli mi?

Bende herkes kadar kötüyüm artık

Bütün iyi niyetlerimi

Yargılayıp infaz ettim

Artık dilim keskin

Gözlerim acımasız

Kalbimse vicdansız

Bu ruh kaç defa daha ölür

Ve bu cinayete

Kaç kaza süsü verilir

Geçmişin yara kabuklarından

Sızıyor ihanet

Suskunluğum konuşamamak değil

Kelimelerimin kurşun olup

Seni vurmasındandır

İçimde ki şeytan

Konuşursam cennet

Sussam cehennem

Ruhumsa ikisi arasında

Arafda tutsak

Ey Azrail! Gel

Gel de içimde ki şeytanı çarmıha ger.