İçimin Parantez İçleri

(bir gün o da aşık olacaktı

kim derdi ki,içimde bir duygu böylesine kanayacaktı)

.

.

.

yüzümü dönmüştüm gökyüzüne,yüzünü getirip gözümün önüne

'onu ne kadar sevdiğimi anlamıyor'demiştim

gözünü kapamıştı yıldızın biri,gözümü kapamıştım

ve gitmiştin

'gitme' demek istemiştim,engellemişti yıldız

'bırak gitsin' demişti

'sevse gitmezdi'

(hayat)

gözlerimdeki su(r)ları çok görmüştü hayat bana

ama yalanlarıyla yıka(ya)mamıştı bakışlarımı

(sen)

karanlığın,yalan gözler sunmuştu gözlerine

göremediğin halde inanmıştın

bensizliğin kapısında yakana yapışmamıştı çünkü hüzün

ki beni boğuyorken sensizliğim her gün

(ben)

avuçlarımda iyileştirdiğim bir hikayeyi okutmuştum gözlerine

gözlerinle hikayeler yazmıştın t/uzaklarına

'gel' demeyi öğretmişti hayat sana da

ama 'kal' demeyi dilinden çalmıştı hep başka b/aşka

(başkası)

yüreğini yüreğime dilediğimde kanamıştı avuçlarım en çok

ve kan(a)mıştım her seferinde,gülüşlerine

hilesinde bıçakların yattığı bir labirent

bana beklemeyi ezberletirken

sana gitmeyi öğretmişti

seni beklediğim acının içine gömülerek

başkasına gittiğini duymuştum

susmuştun

gıkın çıkmamıştı ben ölene dek

(...)

yarım kalmış şiirlerime gömmüştün gözlerinle cesedimi

kendi gözlerine bakarken başkasını görmüştün

senin kalbin başkasına titremişti

ben senin kalbinde üşümüştüm