İçimizle Çocuk

Çözemezsin çözünmezim

Özemezsin özülmezim...

Gül yüzlü çocuk

Nedir hal?

Sen sütre ben beri

Dalıştalar âlem içre

Birinde bıkıp birinde kal

Bilmezlikleri bilme

Düzenleşiğinden ilme

Yaptıklarıyla çoksa

Ağzı süt koksa

Aslı astarı yoksa

Altı belek

Üstü elek

İnada seslenerek

Çarkı ile üstünde felek

Ülkenin yönetimi güce kaim

İnsan yanına teknoloji daim

Efe desek, konuruyla tefe

Birini koysam karşısına

Birini getirişle çekmez kefe

Hava atarsın... Baba dersin

Uykuya yatarda... Ana dersin

Bilemem ki sen her nesin?

Faslı sadem

Dolmaktadır

Sizlerle vadem

Siz üzere olmalı

Olacakta dua ve kaadem

Mana arama kör gider cismi işinde

Boncuk mu bulacaksın çişinde

Adın, kahraman olsa kişinde

Ne yazar,

Takmaz kimse madalya boncuk nazar.

Kadifeler içinde olsan

Ih... Derceyim

Ninnilerle uykuya

İsteğinle solsan

Sen böyle kısalır

Çekilir uzar kolsan

Kahredercesine insanı

Sırçalarla örüntü

Bilinçaltıyla görüntü

Çocukluğunuzu yaparlar

İstemlerinize taparlar

Bizdeki in olma nisyanı

Ademi beşer

Kendimle yansır

Kendimi köz eşer.

Heyulalarımdır

Üstüme gelirsiniz üçer beşer.

Böyledir ini

Kafatası attığında cini

Deve iken

İnsan gibidir kini

25.11.2012

Özemek: Uzatmak. Aynı şeyi çok konuşmak

Sütre: iki şey arasına konan engel.

İlme: Tarla içinde; taşlık, çalılık, kayalık oluşla; sürülmeden bırakılan küçük ada alanlar. İlmek atma işi. Bilim olana.

Faslı: Okurda birçok anlamla oluşursa da; zaman öğesi gibi değerlendirmekte olasıdır. Yani zamanın bölümü, kısmı, devre, zamanın yarısı. Yapılanı gözden geçirmek gibi.

İn: İnsan, mağara, bir vakitten bir vakte geçme (inme) eylemli inşa.

Heyula: Korkunç, hayal, düzene girmemiş olan.