İçinden

Yokluğun

Sütten kesilmiş bir çocuğun hüznü

Kalabalıklar içinde yalnızlıksa

Annesini kaybetmiş bir çocuk

Zühre ile Tahir

Yürek yangınlarında ölürken

Sahi neden düşlere uğramaz sevgililer

Ve neden öksüz kalır şiirler

Nedeeen...

Rüzgârlar kokunu getirir bulunduğun yerden

Ahh.. neyle kandırsam da

Bu ulaklığa devam etseler...

Gün batımı bulutlar yıllanmış şarap renginde

Dertleri zevk edinmek kaderimmiş meğerse...

'Bulutun rengi vurmadan cama'

Ver artık sesini tatlı lebinden...

Şiirden kaleler kuruyorum kumsala

Sevdalar dökülüyor bedenlerinden

Saçların, kasırgadan sonraki buğday başağı

Gelirsin en afacan halinle

Alıp kovayı su dökersin tepelerinden

Yapma...

Bozma şiirden kalelerimi

Bozma böyle işte...

Unuttun mu

Hani biz sevdayı meleklerden ödünç almıştık

Bu şiirin devamını sessiz oku sevgili

Ve sakın kimselere söyleme e mi

Oku, sessiz ve derinden...